مشکلاتی که در گذشته بسیار لاینحل می نمود امروزه با کمک ایمپلنت های دندانی بر طرف میگردد.بیماران با بی دندانی کامل یا بیمارانی که پایه خلفی خود را از دست داده اند و نیازمند یک پروتز پارسیل"متحرک" هستند اکنون می توانند از مزایای یک "پروتز ثابت" به وسیله ایمپلنت های دندانی برخوردار گردند. موفقیت ایمپلنت ها ارتباط مستقیم با کشف روشهای "افزایش میزان ارتباط ایمپلنت با استخوان"دارد.
"استئواینتگریشن" عبارتی بافت شناسی است که معنی ان یک ارتباط مستقیم بین استخوان زنده و ایمپلنت داخل ان در مقیاس میکروسکپی می باشد.
جهت ارتباط نزدیک بین ایمپلنت و استخوان در مدت معین (بسته به محل جایگذاری ان) می بایست اطراف ایمپلنت استئواینتگریشن انجام پذیرد.نشان داده شده است که بهترین ماده جهت ساخت ایمپلنت الیاژ "تیتانیوم" همراه با روکش هیدروکسی اپاتیت می باشد.
اگر ماده ایمپلنت سازگار با بدن نباشد بدن تلاش می کند تا ایمپلنت را مثل یک جسم خارجی ایزوله نموده با بافت همبند محاصره نماید متعاقبا جلوی ارتباط بین ایمپلنت با استخوان را بگیرد.
ادامه دارد... 
دندانپزشکی به زبان ساده اما صحیح
درمانهای عمومی وتخصصی دندانپزشکی
+ نوشته شده توسط دکتر ارش خالق جو در دوشنبه هشتم اسفند 1384 و ساعت
0:45 |

